Ksiądz Johann Mizia pełnił stanowisko proboszcza parafii do swojej śmierci 6 czerwca 1801. W 1802 objął je ks. Christian Raschke, który wraz z pozostałymi duszpasterzami parafii ks. Fischerem i Nowakiem opublikował w 1804 śpiewnik używany w parafii do 1853. W 1808 ks. Raschke stał się proboszczem parafii w Ligotce Kameralnej, a w Białej jego następcą został w tym samym roku ks. Johann Chmiel, od 1811 piastujący również stanowisko seniora.
W XIX wieku katolicy stali się większością mieszkańców Lipnika. Natomiast pierwsi osadnicy wyznania ewangelickiego zamieszkali w 1803 Salmopolu i pomimo objęcia ich opieką duszpasterską przez księży z parafii w Wiśle, czynności administracyjne, takie jak zapisy w księgach parafialnych, prowadzone były dla nich przez parafię bialską. Około 1812 na terenie osady założony został luterański cmentarz.
W lipcu 1817 w kościele ewangelickim w Białej gościł cesarz Franciszek II Habsburg. W 1832 we wnętrzu kościoła wybudowane zostały empory i chór, w 1833 zamontowano nową ambonę, a w 1835 – ołtarz, w którym dwa lata później zawieszono obraz Jezus w Ogrójcu.
W związku z przejściem w 1837 ks. Chmiela na emeryturę, w tym samym roku kolejnym proboszczem został ks. Jakob Hönel, pochodzący z Młynicy.