Parafia ewangelicko-augsburska w Pabianicach – parafia kościoła ewangelicko-augsburskiego pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła, należąca do diecezji warszawskiej. W 2018 parafia liczyła około 100 wiernych.
Historia Na początku XIX wieku, wraz z gwałtownym rozwojem przemysłu, w Pabianicach zaczęła się zwiększać liczba imigrantów z Niemiec, będących wyznania protestanckiego. Od 1804 nabożeństwa ewangelickie odprawiane były w Zamku Kapituły Krakowskiej przez ks. Friedricha Wilhelma Schramma, dojeżdżającego z Piotrkowa. Parafia ewangelicko-augsburska w Pabianicach została erygowana w 1818. Pomimo spełnienia formalności administracyjnych parafia nie zaczęła funkcjonować. Dopiero w 1827 została reerygowana i zapadła decyzja o wybudowaniu kościoła parafialnego. W chwili powstania parafia obejmowała 320 rodzin z Pabianic i okolicznych miejscowości (m.in. Markówki, Starowej Góry, Bukowca). Kościół świętych Piotra i Pawła wzniesiono w latach 1827–1832, a w kolejnych dziesięcioleciach rozbudowywano i wyposażano. Równocześnie utworzono cmentarz ewangelicki, w sąsiedztwie istniejącego, katolickiego. W latach 70. XIX wieku na terenie należącym do parafii powstał ogród spacerowy przy ul. Zamkowej. W 1904 zbór pabianicki liczył około 12400 wiernych i był jednym z większych w kraju.