Proboszcz Edward Lemon zmarł 15 kwietnia 1910, od 1911 jego obowiązki przejął ks. Leon Witold May. W 1916 działalność rozpoczął chór, którym kierował Adolf Modro. W 1913 stanowisko proboszcza objął ks. Adolf Henryk Rondthalter i pełnił je do 1918. Kolejnym duszpasterzem zboru został w 1919 ks. Paweł Otto, funkcję proboszcza sprawował do 1924.
Od 1925 kolejnym proboszczem został ks. Teodor Bergmann. Natomiast stanowisko wikariusza rezydującego w Łęczycy pełnił w latach 1935–1936 ks. Adolf Cerecki.
W 1935 powstał budynek domu modlitwy filiału Władysławów-Kwilno, mieszczący również siedzibę szkoły, w której pracował Julian Witzke, będący również kantorem filiału. Kantoraty istniały także w pozostałych wsiach zamieszkałych przez ludność ewangelicką, nabożeństwa niedzielne były w nich sprawowane przez kantorów, natomiast posługi świąteczne oraz komunijne sprawował ksiądz z Ozorkowa.
W 1936 filiał w Łęczycy został przekształcony w samodzielną parafię, której administratorem został ks. Adolf Cerecki.