Nie będąc zawodowym literatem, nie musi się natomiast stosować do gustów publiczności, choć pozostaje wierny regułom ówczesnej retoryki.
Pozostałe pisma Pod wpływem Dionowej Pochwały włosów napisał Synezjusz humorystyczną obronę swojej własnej łysiny, zatytułowaną Pochwała łysiny (De laudibus calvitii). Przytacza w niej szereg argumentów z mitologii, filozofii, liturgii, literatury, historii, przyrody i kosmologii na rzecz łysiny i ma nadzieję, że jego mowa spodoba się filozofom, kapłanom i rządzącym, bo na zrozumienie prostego ludu raczej nie liczy. Jako neoplatonik wierzący w sny napisał, w oparciu o lekturę Świętych mów Eliusza Arystydesa, rozprawę O snach, dodając od siebie partię o znaczeniu snów dla literata. Wyżywają się w nich, jego zdaniem, namiętności i fantazje prowadzące śniącego aż do nieba. Dlatego powinno się prowadzić oprócz dzienników (εφημερίδες) również zapisy snów (επινυκτίδες), by czytelnicy i potomni mogli poznać całe życie autora z jego radościami i smutkami. Pismo cieszyło się wielką popularnością w Bizancjum, gdzie doczekało się licznych komentarzy, i w renesansowych Włoszech, a współcześnie budzi zainteresowanie psychoanalityków.