Przed Synezjuszem osąd współczesności przybrany w formie alegorii nie był literaturze greckiej znany.
W okresie pobytu Synezjusza w Konstantynopolu powstało również niewielkie pismo Mowa o podarowanym astrolabium (De dono astrolabii lub Ad Paeonium de dono), w którym opisuje podarowany przyjacielowi przyrząd.
Dion czyli o swoim życiu Najważniejsze utwory Synezjusza powstały po jego powrocie z Konstantynopola, a przed obiorem na biskupa. Swój ideał filozoficzny i życiowy przedstawił pisarz w utworze napisanym dla zapowiedzianego mu we śnie syna, zatytułowanym Dion czyli o swoim życiu. W piśmie tym Synezjusz, nawiązując do wędrownego życia cynickiego filozofa Diona z Prusy, dokonuje przeglądu różnych rodzajów egzystencji, by przyznać najwyższą wartość życiu filozofa, najbardziej wznoszącemu człowieka ku Bogu. Za miarę życia filozoficznego uznaje przy tym przejście od życia praktycznego do "obcowania z duszami", przez które rozumie zajmowanie się poezją, historią, nauką i wymową, które nawet ludziom mniej wzniosłym udzielają wdzięku. Nie chodzi mu zresztą o czytanie dzieł na podane tematy, ale o ich pisanie. Sam postępuje w ten sposób – gdy nie ma żadnych zobowiązań, przystępuje do pisania.