Zachowanie alienacji spowodowało niemożność eliminacji społecznego napięcia i miało stać się psychologiczną przyczyną przyszłej rewolucji.
Rządy biurokracji jako reprezentantki poglądów drobnoburżuazyjnych doprowadziły do dominacji mieszczaństwa we wszystkich sferach życia społeczeństwa (w życiu codziennym, kulturze, działalności zawodowej, w stosunkach produkcji i w polityce) oraz do wykorzenienia antyburżuazyjnej ideologii i psychologii. Z jednej strony, skazywało to życie kulturalne i społeczne w ZSRR na zastój i degradację, z drugiej – powodowało kryzys w relacjach społecznych, wyjścia z którego reżim nie był w stanie znaleźć (co obiektywnie popychało biurokrację albo w stronę „dokręcania śruby”, neostalinizmu, albo ku ustanawianiu stosunków otwarcie burżuazyjnych, restauracji kapitalizmu), z trzeciej – uniemożliwiało prowadzenie legalnej działalności rewolucyjnej, powodując konieczność zakładania tajnych organizacji i działania w podziemiu.