Theodor Zirkwitz, duchowny o nastawieniu propolskim.
Od końca XIX wieku następowała polonizacja części członków uprzednio wyłącznie niemieckiego zboru, a także przybycie ewangelików narodowości polskiej oraz rusińskiej. Od 1904 dzięki ks. Zirkwitzowi w Białymstoku rozpoczęto sprawowanie nabożeństw w językach niemieckim i polskim. Polskojęzyczne nabożeństwa wprowadzono również w 1920 w Supraślu, a w 1923 w Siemiatyczach i Bielsku Podlaskim. Rozpoczęto również naukę religii po polsku i niemiecku w miejsce obowiązkowego rosyjskiego, jednak zgoda na to została udzielona pod warunkiem zaprzestania pomocy miasta w finansowaniu ewangelickich szkół. Prowadzona była również misja wśród ludności żydowskiej.
W okresie 1907–1919 dla filiałów powołano dla osobną parafię Białystok-Land, której proboszczem został ks. Wilde.
31 października 1909 rozpoczęto budowę nowego kościoła Jana Chrzciciela, poświęconego 28 lipca 1912 przez generalnego superintendenta ks. Alexandra Hansa Bernewitza, któremu towarzyszyło piętnastu innych duchownych. 29 lipca miało miejsce kolejne nabożeństwo, na którym kazania wygłosili ks. Zygmunt August Loppe z Łucka (w języku polskim), ks.