W 1857 parafia liczyła 3315 wiernych, z czego w samym Białymstoku około 700, co stanowiło 5% ludności miasta. W 1867 stanowisko proboszcza objął ks. Johannes Ernst N. Brink, pracujący jako wikariusz od 1865. W 1876 urząd objął ks. Karl Johann A. Keuchel. Rozpoczął on zbiórkę środków na budowę nowego kościoła, w związku z tym, że dotychczasowy budynek był zbyt mały na potrzeby zboru.
Kolejny wzrost uprzemysłowienia miasta spowodowało przeprowadzenie przez nie linii kolejowej, skutkowało to powiększeniem się liczby jego mieszkańców. Według danych na 1 stycznia 1878 mieszkało tu 5560 ewangelików na 34 506 ogółu ludności. W latach 1888–1890 parafia liczyła wraz z filiałami około 12 000 wiernych, a jej członkowie w 1895 stanowili 6% mieszkańców Białegostoku. W 1894 pracę na stanowisku proboszcza zakończył ks. Keuchel.
W 1903 liczba członków parafii wynosiła około 8500, z czego 5000 w samym mieście. Zmniejszenie się liczby wiernych w filiałach było skutkiem utraty na znaczeniu przez miejscowości pominięte przez kolej. Do pracy w zborach filialnych został w 1903 przydzielony duchowny-adiunkt ks. Wilhelm Wilde. Od sierpnia 1903 proboszczem w parafii został ks.