Po I wojnie światowej budynek „Widmut” wraz z działką został sprzedany i powstały w nim następnie biura oraz sklepy. Dzięki pozyskanym w ten sposób funduszom w latach 1921–1922 parafia wzniosła kolejny obiekt, znajdujący się na miejscu współcześnie zajętym przez parking położony przed biurowcem Spółdzielni Mieszkaniowej „Odrodzenie”. Przeznaczony on został na siedzibę superintendenta, pełniącego stanowisko I proboszcza oraz urządzono tam również salę lekcyjną.
Po śmierci urzędującego wówczas II proboszcza wzniesiony został kolejny, bliźniaczy w stosunku do dotychczasowego domu II proboszcza budynek parafialny, w którym zamieszkali II i III proboszcz.
Podczas II wojny światowej w 1945 spalona została siedziba superintendentury, w wyniku czego została ona całkowicie zniszczona. Ponadto w związku z uderzeniem bomby w plebanię zamieszkiwaną do tej pory przez II i III proboszcza znacznie uszkodzona została jej lewa część, natomiast mieszkanie zlokalizowane w prawej części obiektu zostało doszczętnie splądrowane, z powodu czego plebania nie nadawała się do zamieszkania.