Międzybórz Po raz pierwszy kazanie luterańskie zostało wygłoszone w Międzyborzu w 1518 przez Melchiora Hoffmanna, którego wysłała do miasta Marcin Luter. W 1538 Podiebradowie, właściciele księstwa oleśnickiego, ogłosili je protestanckim. W tym samym roku na terenie miasta została otwarta ewangelicka szkoła. Międzybórz został zakupiony przez księcia oleśnickiego Karol II Podiebradowicza w 1599, wtedy też dla miasta został powołany pierwszy ewangelicki proboszcz. Nowa parafia obejmowała również Syców, Sośnie, później również Ostrzeszów, a także trzydzieści okolicznych wiosek. W 1607 w parafii utworzono stanowisko diakona obsługującego wiernych polskojęzycznych. W wyniku znacznej liczby polskich wiernych, funkcja ta została zamieniona w stanowisko drugiego proboszcza w 1633.
W latach 1710–11 na terenie miasta mała miejsce epidemia, wskutek czego nabożeństwa nie odbywały się w kościele. Polskojęzyczne miały miejsce w Chojniku i Pawłowie, natomiast niemieckojęzyczne - w budynku szkoły miejskiej. Nabożeństwo z okazji święta Bożego Narodzenia ze względu na znaczną liczbę uczestników odbyło się na międzyborskim rynku.