Po ukończeniu Akademii Ferdynand Jarocha na stałe zamieszkał w Warszawie, gdzie założył swoją pracownię. W latach 50. XX wieku poślubił Aleksandrę z domu Skrzypczak – lekarza medycyny specjalistę z dziedziny psychologii i chorób tropikalnych. Lekarza zakładowego Fabryki Samochodów Osobowych (FSO Warszawa). Od początku lat 60. do końca 90. XX wieku prowadził intensywną działalność artystyczną – rzeźbiarską. Jarocha wraz z żoną mieszkał na Pradze, dopiero po śmierci żony (zmarłej w 2001 roku) przeniósł się na Wolę i tam mieszkał do swojej śmierci. Zmarł w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach kwatera C15 rząd 6 miejsce 18.
Działalność artystyczna Ferdynand Jarocha rozpoczął pierwsze prace w okresie mniej więcej, gdy dostał się do wieczorowego liceum plastycznego w Warszawie, wtedy to zajmował się odrestaurowywaniem, odnawianiem i konserwacją zniszczonych po wojnie pałaców, obiektów sakralnych, pomników, a także elementów dekoracyjnych na elewacjach kamienic w architekturze ulic miasta. Pierwsze własne rzeźby, artysta wykonał będąc już studentem Wydziału Rzeźby na ASP w Warszawie. Musiał wówczas odnaleźć się w PRL-owskiej Polsce, narzuconej przez radziecki nurt artystyczny – Socrealizm m.in. nakazano mu wykonać popiersie Lenina czy Stalina (miał postawione zadanie na uczelni).