sięgnął po gitarę basową – i to ona stała się jego głównym instrumentem.
Nie był nigdy specjalnie aktywny jako kompozytor, ograniczając się wyłącznie do akompaniowania innym wykonawcom – i jako muzyk sesyjny zdobył sławę i miejsce w historii. Wytwórnia Motown dopiero od roku 1971 zaczęła na okładkach płyt wymieniać muzyków akompaniujących z nazwiska (wcześniej figurowali wyłącznie jako kolektyw The Funk Brothers), niemniej historycy muzyki popularnej zdołali ustalić, którzy z muzyków The Funk Brothers brali udział w nagraniu poszczególnych płyt sygnowanych przez wytwórnię Motown. Jak ustalono, James Jamerson w latach 1962-1968 wystąpił w ponad 95% nagrań wydanych pod szyldem Motown i zagrał w prawie 30 kompozycjach, które dotarły do 1. miejsca na amerykańskiej liście przebojów – takim wynikiem nie może się poszczycić żaden inny muzyk w historii muzyki popularnej, włącznie z członkami niezwykle popularnej w USA w okresie swej działalności grupy The Beatles. W przypadku listy przebojów R&B, obejmującej wyłącznie muzykę afroamerykańską, na szczyt dotarło prawie 70 kompozycji nagranych z udziałem Jamersona, co również stanowi niepobity po dziś dzień rekord.