W 1945 został członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, w 1948 był w gronie członków założycieli Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
Jego zainteresowania naukowe obejmowały psychologię ogólną, naukoznawstwo, psychologię sportu, prakseologię, fizjologię zmysłów. Wspólnie z Yves’em La Grandem odkrył i objaśnił zjawisko odbarwiania się tarcz świetlnych migoczących w widzeniu bocznym (praca Recherche sur la vision laterale, 1938). Zajmował się historycznym procesem instytucjonalizacji nauki oraz przyczynami i mechanizmami powstawania nowych dyscyplin naukowych. Był jednym z polskich pionierów badań nad problemami etycznymi i estetycznymi sportu. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 57-1-8/9).
Niektóre publikacje thumb|200px|Grób prof. Eugeniusza Geblewicza i prof.