Rosyjski oddział pułkownika Papenguta (ros. Русский отряд полковника Папенгута) – oddział zbrojny złożony z Białych Rosjan podczas powstania muzułmańskiego w prowincji Sinciang w latach 1932–1933.
Po wybuchu antychińskiego powstania ludności muzułmańskiej Sinciangu pod koniec 1930 r., władze chińskie pod groźbą deportacji do ZSRR zmusiły Białych Rosjan zamieszkujących Kraj Ilijski do sformowania na pocz. 1932 r. większego oddziału wojskowego. Jego liczebność wyniosła ok. 1-1,5 tys. ludzi. Dowództwo objął płk Papengut, b. szef sztabu oddziału atamana gen. Aleksandra I. Dutowa z okresu wojny domowej w Rosji. Było to związane z dotychczasowymi sukcesami wojsk powstańczych, które bez większych przeszkód zajmowały coraz większe obszary prowincji. Dopiero pod koniec 1931 r. w rejonie Turfanu natarcie powstańców na miasto powstrzymały wojska chińskie wsparte przez dwa nieduże ochotnicze oddziały rosyjskie – 180-osobowy oddział konny sotnika Franka i baterię artylerii płk. Kuzniecowa. Oddział płk. Papenguta został podzielony na 2 części: jedna część stacjonowała jako garnizon w Urumczi, zaś z pozostałej części utworzono brygadę konną, nazywaną też pułkiem. Została ona skierowana w okolice miasta Hami, jednakże nie wzięła udziału w większych walkach, gdyż sytuacja wojskowa latem 1932 r. tymczasowo uspokoiła się.