W sumie liczył blisko 36 tys. żołnierzy, wraz z 19 generałami (garnizon miasta, Twierdza Wisłoujście i Westerplatte). Jednak w wyniku ran i chorób zaledwie 15 tys. było zdolnych do walki.
Siły rosyjskie wyznaczone do zdobycia miasta liczyły 15 tys. ludzi – było to głównie pospolite ruszenie z okolic Nowogrodu i Petersburga. Pierwsze oddziały kozaków Płatowa pojawiły się pod miastem 22 stycznia 1813. Dwa dni później (24 stycznia) ataman Matwiej Płatow wystosował oficjalne pismo do władz miasta z propozycją kapitulacji. Według A. Nieuważnego na tym etapie działań, Rosjanie nie zdawali sobie jeszcze sprawy z liczebności garnizonu.
Dowodzenie nad korpusem blokującym objął gen. Friedrich von Löwis. W związku z brakiem ciężkiej artylerii i słabym wyszkoleniem piechoty jego siły ograniczyły się do zablokowania dróg transportowych i komunikacyjnych miasta. Blokadę miasta wspomagały także dwie fregaty brytyjskie operujące na Zatoce Gdańskiej.