W trakcie tej blokady miasta, główne działania podejmowali obrońcy. Pierwsze większe starcia miały miejsce między 3–5 lutego w okolicy Wrzeszcza. 26 lutego wylała rzeka Wisła, niszcząc przy tym umocnienia wzniesione w jej sąsiedztwie, zwłaszcza na wyspie Ostrów. Kolejne duże starcie ma miejsce 5 marca w okolicach Oruni. 26 marca w trakcie wypadu obrońcy celowo zalali tereny na wschód i południe od miasta. Obrońcy ponosili straty także z powodu epidemii tyfusu oraz tzw. gorączki nerwowej.
mały|Książę Aleksander Wirtemberski 23 kwietnia dowodzenie nad korpusem oblężniczym, liczącym 11 776 ludzi i 59 dział, obejmuje Książę Aleksander Wirtemberski. Dwa dni później (25 kwietnia) ma miejsce kolejna wycieczka obrońców. Głównym ich celem było zdobycie zaopatrzenia, zadanie dotkliwych strat i pokazanie woli prowadzenia dalszej obrony. W maju po przybyciu pruskiej Landwehry hrabiego Friedricha Ferdinanda zu Dohna-Schlobitten, liczba ludzi w korpusie blokującym miasto wzrosła do 24 tys. Od tego momentu siły oblegające zaczęły przystępować do większych akcji zaczepnych.
9 czerwca doszło do dużej wycieczki obrońców.