Depatriacje i przesiedlenia gryfickie – okres przymusowych wysiedleń ludności niemieckiej oraz przesiedleń ludności polskiej i zabużańskiej, jakie miały miejsce w latach 1945-1951 w Gryficach. thumb|300px|right|Panorama Gryfic w 1940 r.
Przejęcie miasta przez wojska radzieckie 5 marca 1945 r., w godzinach popołudniowych Greifenberg in Pommern (dziś Gryfice) został zdobyty i przejęty przez wojska radzieckie, tj. 5 Samodzielny Pułk Motocyklowy Gwardii, dowodzony przez ppłk Anatola Muraczewa oraz, jak podają inne publikacje, szwadrony kawalerzystów 16 Dywizji Kawalerii Gwardii, wchodzących w skład 7 Samodzielnego Korpusu Kawaleryjskiego dowodzonego przez gen. lejt. M. Konstantinowa.
Dzień później władza nad miastem i zajętych przez Sowietów terenach przeszła w ręce radzieckiej komendantury wojennej, zgodnie z konwencją haską z 18 października 1907 r. o prawach i zwyczajach wojny lądowej. Komendantura pełniła władzę do czasu ukształtowania się polskiej administracji. Zniesiono ją 12 lipca 1945 r. Radziecką zastąpiła polska komendantura wojenna, która działała od czerwca 1945 r.