Pełniła ona rolę łącznika między lokalną administracją a wojskowymi (radzieckimi) jednostkami gospodarczymi, które nadal zarządzały większymi zakładami produkcyjnymi w mieście.
Kwestia pozornego osadnictwa W pierwszych tygodniach po zdobyciu miasta dochodziło często do tzw. pozornego osadnictwa, które miało na celu dokonywanie rabunku i wywożenie poniemieckich dóbr, w tym mienia nowych osadników. Czynnik ten miał również wpływ na akcję osiedleńczą, ponieważ niejednokrotnie wzbudzał niepewność wśród osób pojawiających się na nowym (obcym) terenie. Na skutek złego stanu bezpieczeństwa miasta powołano Polską Milicję Porządkową, która miała zabezpieczyć mienie przed szabrownikami oraz zapewnić ochronę życia mieszkańców. Komendantem PMP został Wojciech Kubicki.
Pierwsze przesiedlenia Według danych archiwalnych w maju 1945 r. nastąpiły pierwsze przesiedlenia ludności polskiej na tereny Pomorza Zachodniego, w tym Gryfic. Pierwszymi osadnikami (przesiedleńcami) byli mieszkańcy Mogilna, w liczbie ok. 150 osób, którzy przybyli do Greifenberga (dziś Gryfice) 5 maja. Mogilno stanowiło patronat osadniczy nad Zagórzem (przejściowa nazwa Gryfic). Natomiast 18 maja przesiedlono do miasta kolejnych polskich osadników z Piły, którzy tworzyli m.in. tzw.