Po I wojnie światowej Żelistrzewo było nadal małą osadą. Było tu kilka niedużych gospodarstw rolnych, praktycznie jedna przelotowa ulicę, czteroklasowa szkoła powszechna, w której nauczał jeden nauczyciel. Ziemia należała do dziedzica, który posiadał folwark. Ludność utrzymywała się głównie z pracy u swego „pana” zajmując się uprawą ziem, hodowlą trzody chlewnej itp. i otrzymując w zamian skromne wynagrodzenia oraz żywność. Na ogół żyła bardzo skromnie w chatach należących do właściciela folwarku.
Po II wojnie światowej zmienił się ustrój. Z folwarku utworzono państwowe gospodarstwo rolne (PGR). Z uwagi na szczęśliwe położenie przy linii kolejowej z Władysławowa przez Puck do Redy i dalej do Gdyni oraz Gdańska Żelistrzewo zaczęło się w tym czasie rozbudowywać. Przybywało tu coraz więcej ludności z innych okolic, która kupowała działki budując na nich domki jednorodzinne. W tym okresie zbudowano początkowo nową czteroklasową szkołę w ramach programu „1000-latek”, a w kilkanaście lat później dobudowano kolejną, tym razem dużą trzypoziomową szkołę (z salą gimnastyczną).