Pod wpływem ducha buddyzmu, hwarangowie przyjęli własny kodeks etyczny, stworzony przez mnicha Wŏngwanga około 602 roku n.e. Pięć głównych zasad kodeksu hwarangów (po koreańsku sesok ogye, 세속 오계, 世俗五戒) to: lojalna służba władcy (Coo kay yea chung sung ha go), wypełnianie obowiązków wobec rodziców z szacunkiem i czcią (Poo Mo Yea Hyo Doe Ha Go), wierność towarzyszom (Pungo yu shin ha go), odwaga wobec ataków wroga (Imm jun moo tay ha go), zakaz zabijania jakiegokolwiek stworzenia z wyjątkiem obrony lub w celu przeżycia (Sal sang yu tek hunda).
Według legendy, Wŏngwang przekazał nauki buddyjskie dwóm wtajemniczonym (o imionach Kwisan i Chunchang), którzy włączyli je do kodeksu postępowania hwarangów. Współczesne koreańskie sztuki walki, głosząc swoją historię, często przytaczają pięć zasad tego kodeksu.
Kodeks ten obejmował również 9 cnót, tj.: humanitaryzm, sprawiedliwość, uprzejmość, mądrość, wiarę, dobroć, prawdomówność, lojalność oraz odwagę.