Alegoria Cnoty i Występku – obraz włoskiego malarza renesansowego Paola Veronesego.
Obraz został namalowany na zlecenie cesarza Rudolfa II. W 1621 roku, według spisu inwentarza, znajdował się w cesarskiej kolekcji. Pod koniec XVII wieku obraz trafił do kolekcji królowej Szwecji Krystyny Wazówny. Obecnie znajduje się w muzeum Frick Collection w Nowym Jorku.
Temat obrazu został zaczerpnięty ze starożytnych opowiadań m.in. greckiego poety Ksenofonta i z jego Wspomnień o Sokratesie. Historia opowiada o epizodzie z życia Herkulesa. W pewnym jego okresie heros znalazł się na rozdrożu pomiędzy dwiema kobietami, z których każda namawiała go do podążenia za nią jej ścieżką życia. Jedna była wąska i stroma, ale prowadziła do prawdziwego szczęścia, druga – szeroka i łatwa i prowadziła do kochanków pogrążonych w miłosnych igraszkach. Kobiety nosiły imiona Cnota i Występek. Herkules wybrał drogę tej pierwszej.