Po 1544 roku Chrystian nie ingerował w życie polityczne Rzeszy Niemieckiej.
Po śmierci Chrystiana III pochowano w Katedrze w Roskilde, a królem Danii i Norwegii został jego syn, Fryderyk II.
Panowanie Chrystiana III to okres narodzin nowożytnej Danii. Wysiłek, jako podjął król i duńskie elity zmierzały ku likwidacji zagrożenia ze strony obalonego Chrystiana II i zabezpieczenia kraju przez ingerencjami zewnętrznych, głównie niemieckich potęg (cesarz, Lubeka). Dania obroniła swą niezależność i mogła przystąpić do rywalizacji o dominację nad Morzem Bałtyckim. Rozwinięty przez Chrystiana aparat władzy i flota wojenna dały podstawę dla duńskiej potęgi gospodarczej i militarnej w II połowie XVI i I połowie XVII wieku.
Pełna tytulatura Chrystian, z łaski Bożej król Danii, Norwegii, Gotów i Wenedów, książę Szlezwika, Holsztynu, Stormarn i Dithmarschen, hrabia Oldenburga i Delmenhorst.
Małżeństwo i potomstwo Chrystian III w 1525 roku ożenił się z Dorotą saską i miał z nią piątkę dzieci: Anna (1532–1585) – żona elektora saskiego Augusta I Wettina. Fryderyk II (1534–1588) – król Danii i Norwegii. Magnus Inflancki (1540–1583) – król Inflant. Jan II (1545–1622) – książę Szleswik-Holsztyn-Sonderburg-Plön. Dorota (1546–1617) – żona Wilhelma, księcia Brunszwiku-Lüneburga.