Michał Wieruszewski (ur. 26 września 1895 w Luborzycy, zm. 4 kwietnia 1959 w Koszalinie) – kapitan rezerwy piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w Luborzycy w zaborze rosyjskim. Był synem Stanisława i Apolonii z d. Egielman. W 1911 r. został członkiem pierwszej drużyny tajnego skautingu. Należał do drużyny im. Dionizego Czachowskiego w Będzinie (Zagłębie Dąbrowskie), gdzie uczęszczał do Szkoły Handlowej. Początkowo pełnił funkcję zastępowego, w czerwcu 1913 roku został drużynowym. Tajna działalność skautów zwróciła uwagę carskiej policji, Michał musiał ratować się ucieczką na teren Galicji, gdzie wstąpił do Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”.
3 sierpnia 1914 został powołany jako członek „Zarzewia” do strzelecko-drużyniackiego oddziału sformowanego przez Józefa Piłsudskiego na krakowskich Oleandrach pod nazwą Pierwszej Kompanii Kadrowej. Jako jeden z trzech podoficerów został mianowany szefem tej kompanii. Jako obywatel Imperium Rosyjskiego musiał przyjąć pseudonim – wybrał „Zagończyk”. Szefem kompanii był do 10 października 1914 r., kiedy to został przydzielony do batalionu dowodzonego przez Leona Berbeckiego. W baonie tym pełnił początkowo funkcję instruktora, później zastępcy plutonowego, a następnie plutonowego.