prace, które powstały w jej wyniku nazwał brûlages.
Po wybuchu II wojny światowej, Ubac wraz z żoną i René Magrittem schronili się w Carcassonne, jednak w 1940 zmuszono ich do wyjazdu do Brukseli. Tam artyści razem wydali dwie edycje publikacji L'invention collective. W drugim wydaniu Ubac opublikował tekst Les pièges à lumière, w którym opisywał zmianę percepcji wzrokowej pod wpływem fotografii. W 1942 Ubec powrócił do Paryża, a w 1945 porzucił fotografię na rzecz malarstwa, rzeźby i rysunku. W jego obrazach z lat 50. pojawiła się antropomorficzna architektura. W latach 60. Ubac zaczął interesować się pracą z łupkiem, który włączał także do prac malarskich. Jego twórczość na polu fotografii popadła w zapomnienie do lat 70.
Zmarł 22 marca 1985 w Dieudonné.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Artyści związani z Kolonią Kategoria:Belgijscy fotografowie Kategoria:Belgijscy malarze Kategoria:École de Paris Kategoria:Francuscy fotografowie Kategoria:Surrealiści Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1985