Nastał już czas aby zaprzestać racjonalizowania życia ludzi, których nigdy się nie widziało, najwyższy już czas aby rozstać się z przekonaniem, że „ludzkość” (cóż za pretensjonalna generalizacja) może być zbawiona przez grupy ludzi zasiadających w dobrze klimatyzowanych gabinetach, czas już aby stać się skromnymi i zwrócić się, niczym potrzebujący wskazówek ignorant, do tych, co do których przypuszcza się, że ich idee okazać się mogą pomocne, lub innymi słowy, niczym żebrak, a nie jak bóstwo do Biednego, Chorego i Niewiedzącego.
Przypisy
Kategoria:Dzieła Paula Feyerabenda Kategoria:Utwory literackie z 1987 Kategoria:Krytyka racjonalizmu