Rozdział 2: Reason, Xsenophanes and the Homeric gods Przedstawia tu Ksenofanesa, jako Pierwszego Zachodniego Intelektualistę i Jego krytykę tradycji, a w szczególności bogów Homera, która zyskała rozgłos u autorów tak różnych jak Eliade, Popper czy Schachermayr. Ksenofanes pierwszy wskazuje na podstawową nieuczciwość wszystkich Racjonalistycznych filozofii: wprowadzają one dziwaczne twierdzenia, które ani nie budzą zaufania, ani nie są dobrze uzasadnione, po to aby później wyśmiać oponentów za utrzymywanie odmiennych poglądów.
Rozdział 3: Knowledge and the role of Theories Powszechnie przyjmuje się, że wiedza winna być oparta na uniwersalnych zasadach lub teoriach. W kontekście tego twierdzenia stawia on trzy pytania: do czego odnoszą się owe teorie (czy opisują one charakterystyczne rysy 'obiektywnej rzeczywistości?, czy może tylko pomagają nam w przewidywaniu zdarzeń, których natura określana jest niezależnie?; na ile są one skuteczne (być może, że teorie, wzięte dosłownie, są zawsze nieadekwatne, a przypisywane im prawdziwe konsekwencje tworzone są przy pomocy korekcyjnych twierdzeń ad hoc, zwanych aproksymacjami?);