Rozdział 7: Mach's theory of research and its relation with Einstein Czy istnieją takie filozofie nauki – pyta Feyerabend – które dają zrozumienie bez usuwania idei i działań mogących przyczynić się do rozwoju wiedzy? Przykładem jest filozofia Ernsta Macha, który uczynił wkład do fizyki, fizjologii, historii nauki, historii idei i w ogóle do filozofii. Mach miał żadnych trudności w badaniu tak szerokiego spektrum problemów, ponieważ żył i działał zanim Koło Wiedeńskie przedefiniowało i drastycznie ograniczyło nasz obraz nauki. Nauka dla Macha była historyczną tradycją. Używał opowieści a nie abstrakcyjnych modeli do wyjaśnienia jej rozwoju i przygotowania uczonych do ich zadań. Najważniejszy, zdaniem Feyerabenda, jest jego wkład do konstruowania teorii – połączył on historyczne, teoretyczne i psychologiczne rozważania dostarczając tym samym modelu dla Einsteinowskich metod badania. Mówiąc językiem materializmu dialektycznego Mach dał materialistyczne wyjaśnienie wzrostu (naukowej) wiedzy. Mach nie by jedyną ofiarą ideologicznie motywowanej ignorancji.