2..
Wczesne krążowniki lekkie z konstrukcyjnego punktu widzenia były krążownikami pancernopokładowymi, lecz od 1910 roku zaczęto powszechnie budować okręty wyposażone w pionowe opancerzenie burtowe, przez co stały się w lepszym stopniu odporne na ogień niszczycieli, a z większych odległości, także okrętów swojej klasy (pierwsze typy krążowników lekkich z burtowym pasem pancernym to brytyjski Chatham i niemiecki Magdeburg, oba w służbie od 1912)R. Gardiner, Conway’s... 1906–1921, s. 53, 159. Pierwsze małe krążowniki zwiadowcze z częściowym opancerzeniem burt to brytyjskie typy Forward i Pathfinder (w służbie od 1905) i amerykański Chester (od 1908) (R. Chesneau, E. Kolesnik, Conway’s... 1860–1905).. Częściowo było to wywołane koniecznością ochrony siłowni, które zwiększały swoje rozmiary w celu osiągania większych mocy i prędkości i nie mieściły się już pod samym pokładem pancernym na wysokości linii wodnej, jak w krążownikach pancernopokładowychW. Supiński, L. Błaszczyk (op.cit.).. Poza tym, wykształcenie się krążowników lekkich zbiegło się z procesem zastępowania maszyn parowych przez lżejsze i mocniejsze siłownie turbinowe w latach 1905–1909Pierwsze krążowniki napędzane turbinami – brytyjski i niemiecki „Lubeck” weszły do służby w 1905 (R. Chesneau, E. Kolesnik, Conway’s...