Dla wzmocnienia swojego autorytetu w Szkocji Wilhelm, wzorując się w znacznym stopniu na reformach Henryka II w Anglii, kontynuował feudalizację Szkocji; usprawnił administrację; dbał o umocnienie związków pomiędzy feudałami a koroną, m.in. poprzez wykorzystanie rad królewskich; nadał liczne przywileje miastom królewskim; utworzył nowe hrabstwa (Caithness, Lennox, Carrick i Garioch).

Stłumił rebelie pretendenta do szkockiego tronu Donalda Macwilliama w latach 1179 i 1187 oraz powstanie w Galloway w r. 1185.

Po śmierci Henryka II w 1189, nowy król Anglii, Ryszard I Lwie Serce, potrzebując pieniędzy na wzięcie udziału w III krucjacie, zgodził się anulować układ z Falaise w zamian za 10 000 srebrnych marek.

W traktacie z Falaise nie rozstrzygnięto, któremu arcybiskupowi miał podlegać Kościół szkocki;