temu z Yorku czy temu z Canterbury. Zwrócono się więc do Rzymu. W 1188 r. papież Klemens III wydał salomonowy wyrok, oświadczając, że Kościół szkocki podlega bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. Decyzję tę potwierdził papież Celestyn III w bulli Super anxientatibus (1192) erygującej również 9 nowych biskupstw w Szkocji, a następnie papież Honoriusz III w bulli Filia specialis (1218). W ten sposób Szkocja została „szczególną córą Kościoła”Stefan Zabieglik, Historia Szkocji, Gdańsk 2000, s. 44.
Relacje pomiędzy Anglią i Szkocją, za sprawą Northumberlandu, pogorszyły się podczas panowania w Anglii króla Jana bez Ziemi (1199–1216). W roku 1209 zmusił on ostatecznie Wilhelma do zrzeczenia się wszelkich roszczeń do Northumberlandu.
Wilhelm pozostawał lojalny wobec Ryszarda Lwie Serce, występował przeciwko próbom zagarnięcia tronu przez Jana bez Ziemi, zapłacił część okupu za uwięzionego w Niemczech Ryszarda. Stłumił rebelię, earla Orkadów Haralda (1196–1202) i późniejsze powstania na północy kraju;