Walczył również pod Drążdżewem, Zbrzeźnicą, Rząśnikiem, Łączką, Gostkowem i pod Żelazną na Puszczy Myszynieckiej.
Emigracja Okres wojny niemiecko-francuskiej spędził w Paryżu. W 1871 r. Józef Zduńczyk walczył w szeregach Komuny Paryskiej pod dowództwem Jarosława Dąbrowskiego. Po upadku Komuny Paryskiej emigrował do Szwajcarii, a następnie do ówczesnej Wschodniej Galicji, gdzie przez długie lata pracował jako ekonom w majątku Bogdanów w Kędzierzawce w powiecie Kamionka Strumiłłowa.
W Paryżu, 12 października 1867, poślubił Michalinę Wandel, z którą miał trzech synów: Józefa, Adolfa oraz Bronisława.
Zmarł w 1921 roku w wieku 90 lat we Lwowie. Jako weteran, pułkownik Powstania Styczniowego został pochowany z należnymi honorami na cmentarzu Łyczakowskim na Górce Powstańców Styczniowych.
Bibliografia Zbigniew Chądzyński, Wspomnienia Powstańca z lat 1861–1863, Warszawa, 1963, s. 123, 150, 168, 189 Stanisław Sławomir Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986, Ossolineum, 1989 Prasa tajna z lat 1861–1864, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1966 Stanisław Zieliński, Bitwy i potyczki 1863-1864, s. 236, Muzeum Narodowe, 1913 Józef Zduńczyk, Pod Magnuszewem i Porębą, „Kronika Powszechna”, Lwów 1913, t. IV nr 5, s.