Krążownik liniowy – klasa dużych okrętów artyleryjskich, która wykształciła się w okresie poprzedzającym I wojnę światową jako połączenie cech krążowników (duża prędkość) i pancerników (wielkość i uzbrojenie). Krążowniki liniowe zaliczane były obok pancerników do okrętów liniowychT. Klimczyk: „Pancerniki”. Niektórzy autorzy jednak uważają krążowniki liniowe za odrębną klasę od okrętów liniowych, utożsamianych przez nich z pancernikami.. W dawnym polskim piśmiennictwie nazywano je też „krążownikami bojowymi”.

thumb|HMS Invincible z 1909 (Wlk. Bryt.)thumb|SMS Von der Tann z 1910 (Niemcy)thumb|SMS „Seydlitz” z 1913 (Niemcy)thumb|„Kongō” z 1913 (Japonia)thumb|HMS „Tiger” z 1913 (Wlk. Bryt.)thumb|HMS „Hood” z 1921 (Wlk. Bryt.)

Narodziny Koncepcja krążownika liniowego powstała na początku XX wieku w brytyjskiej Admiralicji, jako okrętu w zasadzie dorównującego uzbrojeniem pancernikom właśnie wprowadzanej nowej generacji drednotów, lecz znacznie szybszego. Szczególnym propagatorem tych okrętów był lord John Fisher. Chęć uzyskania większej prędkości spowodowała konieczność stosowania mocniejszych siłowni, które ważyły więcej. Aby zrekompensować ten ciężar, musiano zastosować znacznie słabsze opancerzenie i nieco słabsze uzbrojenie, niż na pancernikach.