Fotografię krajobrazową uprawiał również po rozpoczęciu eksperymentów nad utrwalaniem na zdjęciach ruchu. W 1873 wykonał serię stereoskopowych zdjęć, dokumentujących przebieg wojny Modoków. Po zwolnieniu z aresztu, do którego trafił po zabiciu kochanka swojej żony, Muybridge wyjechał do Ameryki Środkowej, by fotografować krajobrazy Gwatemali i Panamy. Po powrocie do USA, w styczniu 1877 wykonał dwie panoramy San Francisco: mniejszą, złożoną z 22 części (7 × 8 cali każda) i większą, z 30 części (21 × 16 cali każda). Było to ostatnie znaczące dzieło Muybridge’a na polu fotografii krajobrazowej; od tego czasu swoje wysiłki skierował ku studiom ruchu.
Studium ruchu thumb|E. Muybridge, Galopująca Sallie Gardner, 1878 thumb|Animacja na podstawie fotografii Muybridge’a thumb|E. Muybridge, jedno ze zdjęć z cyklu z Abem Edgingtonem, ok. 1878 thumb|E. Muybridge, Idący słoń, 1884-1887 thumb|E. Muybridge, Kobieta schodząca po schodach, 1887 thumb|Symulacja działania zoopraksiskopu Muybridge’a z 1893 Muybridge współpracował ze studiem Bradleya i Rulofsona w San Francisco. Gdy w 1872 Leland Stanford, prezes linii kolejowej Central Pacific Railroad, były gubernator Kalifornii i właściciel stadniny koni, złożył w studiu zamówienie na wykonanie serii fotografii galopującego konia, to właśnie Muybridge zajął się jego realizacją.