Scharf, Painting, Photography, and the Image of Movement, "The Burlington Magazine", t. 104, nr 710 (maj 1962), s. 189..
W latach 80. Muybridge odbył w USA cykl wykładów na temat swoich fotografii. Do pokazów używał również urządzenia zwanego zoopraksiskopem, które skonstruował w 1879. Był to rodzaj projektora z wirującym dyskiem, na który nanoszono reprodukcje zdjęć Muybridge’a, ukazujących kolejne fazy ruchu jakiegoś obiektu. W efekcie możliwe było uzyskanie wrażenia ruchu tego obiektu. Na początku 1888 Muybridge konsultował z Thomasem Edisonem możliwość połączenia zoopraksiskopu z fonografem, ale ostatecznie pomysł ten nie został zrealizowany.
thumb|50px|right
thumb|50px|right
Dalszą działalność umożliwił Muybridge’owi Uniwersytet Pensylwanii, który udostępnił mu sprzęt i miejsce do pracy. W latach 1884–1886 we współpracy z Thomasem Eakinsem Muybridge wykonał 781 studiów ruchu, przede wszystkim ludzi, a także różnych zwierząt, wypożyczanych z filadelfijskiego zoo. Modele fotografowani byli nago lub w ubraniach, podczas wykonywania różnorodnych czynności: chodzenia, biegania, ubierania się, palenia. Muybridge angażował także osoby z widocznymi wadami, np. brakiem kończyn lub chorobliwą nadwagą. Udoskonalona została technika wykonywania zdjęć, m.in.