W 1993 wydała album pt. The Red Shoes, zainspirowany filmem z lat 40. pod tym samym tytułem. Krążek dotarł do drugiego miejsca na brytyjskiej liście sprzedaży, a za wysoką sprzedaż zyskał certyfikat platynowej płyty. Album promowała notowanymi na listach przebojów singlami: „Rubberband Girl” (zajął 12. miejsce na brytyjskiej liście), „Moments of Pleasure” (26. miejsce), „The Red Shoes” (21. miejsce) i „And So Is Love” (26. miejsce). Płytę promowała także krótkometrażowym filmem muzycznym pt. The Line, the Cross & the Curve, który sama wyreżyserowała, i w którym zagrała główną rolę. Po premierze określiła film „stekiem bzdur”. Za obraz otrzymała nominację do nagrody Grammy za najlepszy długi teledysk. Niedługo po premierze płyty i filmu odsunęła się z życia publicznego na prawie 12 lat, rozczarowana ukazywaniem jej w mediach jako „zdziwaczałą samotniczkę” i nachalnością dziennikarzy dopytujących ją o jej życie osobiste, ale także z uwagi na narodziny syna i chęć skupienia się na życiu rodzinnym.