Arkadij Nikołajewicz Jermakow, Аркадий Николаевич Ермаков (ur. w Mcensku, zm. 25 października 1957 w Moskwie) – radziecki generał porucznik.
Życiorys Urodził się w mieście Mcensk w obwodzie orłowskim.
W 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej, walcząc w składzie 2 pułku orłowskiego, walczył na Froncie Zachodnim i Południowym. Brał udział w tłumieniu powstania w guberni witebskiej oraz w walkach z oddziałami mienszewików w Gruzji.
Po zakończeniu wojny domowej ukończył w 1920 roku kurs dowódców piechoty, a następnie kolejno pełnił stanowiska: dowódcy plutonu, kompanii, kompanii szkolnej, batalionu i pułku. W tym czasie ukończył w 1924 roku Kijowską Szkołę Piechoty, w 1931 kurs „Wystrieł”, 1932 kurs dowódców broni pancerno-motorowej i w 1937 roku wyższy kurs dowódców przy Wyższej Szkole Wojskowej Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej.
W 1938 roku został dowódcą 100 Dywizji Strzeleckiej. Jako jej dowódca uczestniczył w ataku ZSRR na Polskę w 1939 roku oraz w wojnie radziecko-fińskiej.