Operacja Erez (hebr. מבצע ארז, Miwca Erez, pol. Operacja Cedr) – izraelska operacja wojskowa przeprowadzoną podczas I wojny izraelsko-arabskiej w dniach 22–23 maja 1948 roku przeciwko siłom Arabskiej Armii Wyzwoleńczej w rejonie Doliny Jezreel i wzgórz Gilboa. Operacja była prowadzona na północnym froncie walk. Izraelczycy ponieśli taktyczne i strategiczne zwycięstwo, przejmując kontrolę nad liniami komunikacyjnymi w tym obszarze i przygotowując pozycje wyjściowe do przeprowadzenia kolejnej operacji Icchak.

Tło wydarzeń thumb|290px|Tereny kontrolowane przez Izraelczyków w dniu 20 maja 1948 r. Rejon Doliny Jezreel był ważnym ośrodkiem żydowskiego osadnictwa rolniczego. Przebiegała tędy także ważna strategicznie droga łącząca Hajfę z Bet Sze’an i Galileą. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała ten obszar państwu żydowskiemu. Arabowie odmówili uznania Rezolucji ONZ i doprowadzili 30 listopada do wybuchu wojny domowej w Palestynie. W trakcie jej trwania arabskie milicje atakowały żydowskie konwoje, paraliżując w znacznym stopniu komunikację z Galileą. Szczególnie ważną rolę odgrywała przy tym arabska wioska Zirin, położona w samym środku Doliny Jezreel. Jej mieszkańcy zostali ewakuowani, i zastąpieni przez ochotników Arabskiej Armii Wyzwoleńczej.