thumb|Albert Kesselring w 1940 r. Albert Kesselring (ur. 30 listopada 1885 w Marktsteft, zm. 16 lipca 1960 w Bad Nauheim) – niemiecki feldmarszałek, uczestnik I i II wojny światowej; zbrodniarz wojenny, odpowiedzialny za stosowanie terroru na terytorium okupowanych Włoch. Przez aliantów zwany był „uśmiechniętym Albertem” lub „uśmiechniętym Kesselringiem”. Odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu, Mieczami i Brylantami.
Okres do II wojny światowej Pochodził z Marktsteft Bawarii, z rodziny katolickiej o starych tradycjach wojskowych, dla której honor miał duże znaczenie. Po ukończeniu szkoły wstąpił w 1905 do armii pruskiej i w 1906 promowany został do stopnia podporucznika artylerii (w 1912 oficer 2. pułku artylerii – twierdza Metz). W 1910 ożenił się z Pauliną Keyßler. W 1913 adoptował syna.
W latach 1914–1918 pełnił służbę na stanowiskach adiutantów dowódców jednostek artyleryjskich. Awansowany do stopnia kapitana był oficerem w sztabie korpusu. Po zakończeniu działań wojennych kierował demobilizacją artylerii III Korpusu Bawarskiego w Norymberdze. Od 1919 służył w Reichswehrze na różnych stanowiskach.