Ważną dziedzinę jego działalności architektonicznej stanowiły budowy, jak również przebudowy i konserwacje obiektów sakralnych. W roku 1900 wzniesiono kaplicę grobową rodziny Hulimków w Mycowie, której wystrój dokończono ostatecznie w roku 1905. Odznaczająca się malowniczym kształtem ta eklektyczna budowla łączyła neorenesansową bryłę z rozwiązaniami secesyjnymi w podobny sposób, jak zrealizowana w tym samym czasie fasada dworca kolejowego we Lwowie. Zbudowana na planie kwadratu, została zwieńczona kopułą zakończoną latarnią. Wejście okalały reliefy aniołów wprowadzające do jednolicie secesyjnego wnętrza, którego dekorację rzeźbiarską wykonał Alojzy Bunsch. left|thumb|150px|Kaplica Hulimków w Mycowie (1900), projekt W. Sadłowski Przeprowadził także w latach 1905–1907 prace konserwatorskie i przebudowy kaplic Kampianów oraz Jezusa Miłosiernego w Katedrze Łacińskiej we Lwowie, projektując w drugiej z nich wystrój nawiązujący do historyzmu z wieloma akcentami secesyjnymi. Restaurował kościół Sióstr Sakramentek we Lwowie (1902–1904), gdzie zaprojektował ołtarz główny (ukończony w 1906), przebudował i powiększył kościół w Brzeżanach (1906). Dokonał renowacji barokowego kościoła Dominikanów w Tarnopolu (1908–1910), rekonstruując wieże, kopułę oraz ołtarze.