Przed jego przybyciem na 13 wykładowców, którzy pracowali kolejno przy katedrze teologii w latach 1798— 1877, tylko trzech było profesorami, a dziesięciu zastępcami profesorów. Żaden z nich nie pozostawił po sobie znaczniejszego śladu w nauce aż dopiero ks. prof. Józef Pelczar przywrócił temu wydziałowi rozgłosu i znacznie dzięki swojej różnokierunkowej działalności pisarskiej oraz reorganizacji katedry (historii Kościoła i prawa kanonicznego). Po utworzeniu w 1881 r. osobnej katedry prawa kanonicznego został profesorem wyłącznie historii Kościoła, w której roli dokonał opracowania 3-tomowej, kilkakrotnie wznawianej monografii papieża Piusa IX, choć właściwie jego zainteresowania koncentrowały się bardziej niż na historii na teologii pastoralnej i tej dziedzinie był uznanym specjalistą i kiedy w 1882 r. ks. Józef Krukowski zwolnił miejsce na tej katedrze, ks. prof. Pelczar na nią się przeniósłKs. T. Glemma. Ks Józef Sebastian Pelczar jako profesor historii Kościoła na Uniwersytecie Jagiellońskim. Roczniki Teologiczno-Kanoniczne 4 (1959) z. 1 s. 13— 30.ks. J. Fijałek. Dwaj uczeni biskupi polscy. Nova Polonia Sacra 2 (1926) s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Sebastian Pelczar · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.