któż bowiem na tem nie ubolewa, że […] z braku przemysłu i zarobku tysiące młodych ludzi musi za robotą wychodzić za granicę […] Otóż Związek katolicko-społeczny ma rozwijać żywszą działalność na polu życia katolickiego i pracy społecznej, posługując się środkami, wskazanymi w statutach Związku, jakimi są: […] obrona przed wyzyskiem wychodźców, szukających roboty za granicą.Piotr Jaworski, Sławomir Zych. Działalność Związku Katolicko-Społecznego w odniesieniu do emigracji i opieki nad wychodźcami w Diecezji Przemyskiej Obrządku Łacińskiego. Studia Polonijne. T. 43, Lublin 2022. ss. 213-214. DOI: http://doi.org/10.18290/sp2243.8 Zaś potrójnym zadaniem Bractwa było uświęcenie członków, krzewienie czci do Maryi jako Królowej Korony Polskiej oraz działalność na rzecz religijnego, moralnego i ekonomicznego dobra społeczeństwa polskiego. Realizacji celu konfraterni służył szereg środków, a święto patronalne bractwa przypadało w pierwszą niedzielę maja. W 1894 założył w Krakowie Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, „stawiając mu za cel szerzenie Królestwa miłości Serca Jezusowego”. Siostry miały być „znakiem i narzędziem tej miłości wobec dziewcząt, chorych i wszystkich ludzi potrzebujących pomocy”.