ASM-DT – rosyjski karabinek automatyczny przeznaczony do strzelań podwodnych.
Historia konstrukcji Wprowadzenie w połowie lat 70. XX w. do uzbrojenia karabinka APS rozwiązało problem uzbrojenia płetwonurków pilnujących baz morskich, ale nadal nierozwiązany był problem uzbrojenia płetwonurków Specnazu. Potrzebowali oni broni zarówno do strzelań podwodnych (do walki z płetwonurkami chroniącymi cel) jak i na powierzchni. Tymczasem APS na powierzchni stawał się praktycznie bezużyteczny (zasięg ok. 100 m, w tym skuteczny ok. 50 m. i żywotność 180 strzałów).
Dlatego płetwonurków Specnazu uzbrajano w pistolet SPP-1 (broń do samoobrony pod wodą) i karabinek AK-74 (do walki na lądzie). Taki zestaw był przez komandosów uważany za mało zadowalający i dlatego nie ustawały żądania o skonstruowanie nowej broni, karabinka automatycznego równie skutecznego pod wodą (jak APS) jak i na powierzchni (jak AK-74).
Problemem były zupełnie inne właściwości powietrza i wody. Pociski optymalizowane do strzelania pod wodą musiały mieć wydłużony kształt i być wystrzeliwane z gładkich luf. W powietrzu takie pociski zaczynają koziołkować, przez co mają mały zasięg i kiepską celność.