Działalność w Towarzystwie Przyjaciół Nauk Kurczewski był samoukiem, metody naukowej nie znał, w poglądach na dzieje Kościoła był konserwatystą. W badaniach swych opierał się jednak głównie na źródłach, dzięki czemu jego prace zachowały trwałą wartość. Był współpracownikiem Podręcznej Encyklopedii Kościelnej. Twórczość historiograficzna wyrosła głównie dzięki atmosferze, którą wytworzyło wówczas w Wilnie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, powstałe dzięki złagodzeniu kursu polityki wewnętrznej caratu po rewolucji 1905 roku. Kurczewski nie był inicjatorem tego towarzystwa, mimo to musiał się cieszyć autorytetem moralnym w Wilnie, skoro 23 marca 1907 roku wybrano go na prezesa (choć jeszcze nie miał na swoim koncie prac ściśle naukowych). Na posiedzeniu Towarzystwa Przyjaciół Nauk wygłosił odczyt Biskup Białłozor i spustoszenie Wilna oraz klejnotów katedralnych w połowie XVII wieku. Prezesem był aż do śmierci.
Śmierć W ostatnich latach życia Jan Kurczewski, z powodu złego stanu zdrowia, rzadziej pełnił posługę kapłańską, poświęcając się wyłącznie pracy naukowej. Zmarł na atak serca, na ambonie w trakcie mszy świętej, w katedrze wileńskiej, 30 lipca 1916 roku. Fakt ten uwieńczono przez wmurowanie pod amboną tablicy upamiętniającej.