Rewolta w Pernambuco – krótkotrwałe republikańskie powstanie w północnej Brazylii, w roku 1817.
Na początku XIX w. narastały coraz większe napięcia między rządzącymi Portugalczykami a mieszkańcami Brazylii. Lokalne brazylijskie elity dążyły do większej autonomii, zirytowane arogancją przedstawicieli portugalskiego dworu. Wraz z napływem nowych imigrantów z Europy, pojawiały się też nowe idee porządku społecznego, republikanizmu; loże masońskie pozwalały ludziom z różnych warstw wymieniać idee i nawiązywać szerokie kontakty. Niektóre z nich rozpoczęły antyportugalską działalność konspiracyjną.
Pragnąc uprzedzić działania spiskowców, 6 marca 1817 roku portugalski gubernator Caetano Pinto de Miranda Montenegro spróbował zaaresztować przywódców; jeden z nich, José de Barros Lima, dowódca lokalnej milicji, zabiwszy wysłanych po niego oficerów, wszczął powstanie. Licząca ok. 800 żołnierzy brygada milicji uwolniła pozostałych aresztowanych i 7 marca zdobyła Recife. Gubernator wynegocjował możliwość opuszczenia swojej stolicy i pięć dni później wyjechał do Rio de Janeiro, gdzie został aresztowany za układanie się z rebeliantami.