wchodził w skład Gminnego Komitetu Wyborczego w Opolu Lubelskim. Po osiedleniu się 1929 w odbudowanym gospodarstwie rodzinnym w Rusiłach założył tam komórkę KPP i został prezesem Koła ZLCh „Samopomoc”. Od 1931 odbywał służbę wojskową w 9 pułku artylerii lekkiej w Białej Podlaskiej. Założył w pułku komórkę KPP i kolportował druki komunistyczne w koszarach. W sierpniu 1932 komórka ta została zlikwidowana, a Hołod aresztowany. Wyrokiem WSO w Brześciu z 30 listopada 1932 skazany na 8 lat więzienia, wydalenie z wojska i pozbawienie praw publicznych. 21 kwietnia 1933 Najwyższy Sąd Wojskowy zmniejszył mu karę do 6 lat. Hołod odbywał wyrok, skrócony na mocy amnestii o 6 miesięcy, w Drohobyczu i Rawiczu. Wypuszczony na wolność 18 sierpnia 1938, powrócił do gospodarstwa w Rusiłach.
Po wkroczeniu Armii Czerwonej we wrześniu 1939 uczestniczył w powołaniu „czerwonej milicji” w Wisznicach pod Włodawą. W październiku wyjechał do Równego (wówczas pod władzą ZSRR), gdzie działał w związkach zawodowych (pracował w Okręgowym Komitecie Związków Zawodowych). W 1940 został dyrektorem cegielni. Po agresji III Rzeszy na ZSRR w 1941 i zajęciu Równego przez Niemców udał się do Kijowa. Wkrótce powrócił do Rusił i jesienią 1941 przystąpił do organizowania ruchu oporu. Po powstaniu PPR wstąpił w jej szeregi.