Wiosną 1942 wraz ze zbiegłym z niemieckiej niewoli sowieckim lejtnantem Fiodorem Kowalowem „Albrechtem” utworzył jeden z pierwszych oddziałów partyzanckich, który działał w Lasach Parczewskich. Od połowy 1942 był to , w którym Hołod został zastępcą dowódcy do spraw politycznych. Wraz z oddziałem uczestniczył m.in. w bitwie w Lasach Parczewskich (6-8 grudnia 1942) oraz w zdobyciu Ostrowa Lubelskiego (17 grudnia 1942). W marcu 1943 założył kilka komórek PPR w gminach Opole, Krzywowierzba i Wołoskowola. Brał udział w akcjach przeciwko żandarmerii niemieckiej. Organizował pomoc dla prześladowanej ludności żydowskiej. 10 czerwca 1943 dowodził atakiem na posterunek policyjny i urząd gminny w Ludwinie w pow. lubartowskim. Na początku września 1943 został dowódcą 1 batalionu GL, utworzonego w oparciu o oddział im. A. Mickiewicza. Na czele grupy partyzanckiej udał się za Bug, gdzie nawiązał kontakt z partyzantką sowiecką. Przeprowadził szereg akcji bojowych (m.in. zlikwidował posterunek kolejowy pod Włodawą), 15 września 1943 stoczono walkę z żandarmerią niemiecką pod Zahajkami oraz w Kaplonosach. Pod jego dowództwem oddział zniszczył szereg transportów kolejowych, m.in. na linii Chełm–Włodawa wysadził most kolejowy z przejeżdżającym pociągiem pełnym niemieckich żołnierzy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Hołod · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.