thumb|300px|Wizja konia trojańskiego prowadzonego do Troi (mal. Domenico Tiepolo, 1760) Koń trojański – zbudowany podczas wojny trojańskiej wielki drewniany koń, w którym ukryli się wybrani greccy wojownicy, pozorując zarazem odstąpienie swych wojsk od oblężenia miastaSłownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1991, s. 877..
Wydarzenie to miało miejsce w dziesiątym roku wojny Achajów z Trojanami. We wnętrzu statuy schowanych było 12 wojowników, wśród nich Odyseusz, Menelaos, Idomeneus, Neoptolemos, Teukros, Kalchas, podczas gdy reszta wojsk skryła się na pobliskiej wysepce Tenedos. Obrońcy Troi, za namową wojownika Sinona a wbrew przestrogom królewny Kasandry i kapłana Laokoona, wciągnęli konia do miasta. W nocy Achajowie wyszli z ukrycia, otworzyli bramy miejskie umożliwiając wtargnięcie swoim wojownikom i w ten sposób opanowali niezdobytą dotąd TrojęSłownik kultury antycznej. Grecja – Rzym. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 432.. Wydarzenie to, przemilczane w Iliadzie, wspomniane jest w Odysei Homera, a jego dokładny opis znajduje się w Eneidzie Wergiliusza.