Po odejściu Dominika Konrada ze składu w 1971 pozostali muzycy zaczęli występować jako trio. Wydali album pt. Spokój serca, który zebrał chłodne recenzje m.in. za wtórność materiału, ale który przyniósł grupie certyfikat złotej płyty za wysoką sprzedaż w Polsce. Z pochodzącym z albumu utworem „Płoną góry, płoną lasy” muzycy wystąpili na 9. KFPP w Opolu, na którym zostali ciepło odebrani przez publiczność. W tym okresie odnotowali spadek popularności spowodowany zbliżającym się końcem epoki bigbitu. W 1975 wydali longplay pt. Rytm Ziemi z przebojami „Mam dobry dzień” i „Ciągle pada”.

W kwietniu 1976 nagrali album pt. Dzień jeden w roku zawierający 11 świeckich kolęd (z tekstami częściowo autorstwa Agnieszki Osieckiej), w tym tytułowy singiel z płyty, który stał się przebojem. W tym samym roku wystąpili na 12. Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. W 1977 wydali singiel „Nie spoczniemy”, który stał się przebojem, i longplay pt. Port piratów z przebojami: „Niebo z moich stron” i „Trzecia miłość – żagle”. W 1979 zagrali serię koncertów w Chicago, a w trakcie pobytu spotkali się z Krzysztofem Klenczonem, który miał zapewnić ich o chęci powrotu do zespołu.