Włodzimierz Gensiarski (ur. 2 września 1912 w Kalnicy, zm. 12 lipca 1944 w Łaziskach) – działacz komunistyczny, uczestnik II wojny światowej w szeregach Armii Czerwonej i Armii Ludowej.
Życiorys W latach 1925–1932 uczęszczał do ukraińskiego gimnazjum w Kołomyi, po ukończeniu którego podjął studia na wydziale humanistycznym uniwersytetu lwowskiego, a w październiku 1933 przeniósł się na wydział architektury Politechniki Warszawskiej. Jesienią 1934 wstąpił do OMS „Życie” i wkrótce stał się jednym z najaktywniejszych członków organizacji. Był współorganizatorem tzw. Frontu Niezamożnych – akcji przeciwko opłatom za studia, występował na wiecach „antyfaszystowskich”. W 1935 wstąpił do KZMP. Za działalność polityczną był wielokrotnie aresztowany, a od października 1937 do kwietnia 1938 był osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej. Po zwolnieniu poświęcił się działalności publicystycznej, pisał do czasopisma Klubu Demokratycznego „Czarno na białem”. Po napaści Niemiec hitlerowskich na Polskę walczył w szeregach RBOW.