Jerzy Michał Łucki (ur. 24 września 1898 w Drohobyczu, zm. ?) – polski bobsleista, olimpijczyk z Sankt Moritz 1928, oficer Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, działacz niepodległościowy, podpułkownik broni pancernych, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Drohobyczu, w rodzinie Józefa, lekarza weterynarii, i Kazimiery z Derkaczów. Miał trzech braci: Jana (1895–1915), Stefana (1897–1920) i Władysława (ur. 1906).
Żołnierz Legionów, służył w 1. i 6. pułku piechoty Legionów Polskich. Po powrocie do kraju został przyjęty do Wojska Polskiego. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 37. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
31 marca 1924 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 23. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Ukończył kurs oficerski w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu w latach 1926–1927. W kwietniu 1928 został przeniesiony z 48 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Stanisławowie do 19 pułku piechoty we Lwowie. W lipcu tego roku został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie.